Best wel jammer als je hier niet bij bent

VOORSTELLING
Best wel jammer als je hier niet bij bent is een absurdistisch-filosofisch stuk over, de angst om iets te missen, voor iedereen vanaf 12 jaar. Wat doe je als je het gevoel hebt dat alles voortdurend langs je heen jubelt? Wat als je de doffe bas wel hoort, maar geen idee hebt waar die vandaan komt. Het leven aanvoelt als een groot stampend feest waarvan je de ingang maar niet kan vinden. Hoe lang blijf je zoeken op dat koude en verlaten bedrijventerrein? En zijn al die uitgelaten anderen er wel echt of zijn dat maar spoken in je hoofd? Een voorstelling over verlangen, uitsluiting en groepsdruk.

VORMGEVING
Het dominante scenografische element is hier een grote, afgesloten box/kubus met spiegelende wanden, aangeduid als de ‘partybox’. Deze kubus suggereert aan de ene kant de lokroep van de feestcultuur (met knipperende display-teksten en een doffe baslijn) en aan de andere kant de ontoegankelijkheid en vervreemding van het ‘feest’ — het plezier waar de spelers zelf niet bij kunnen. Hij verandert in de perceptie van het publiek: soms lijkt het een oplichtende dan weer een afgesloten, claustrofobische enclave. De spelers bewegen eromheen, proberen te communiceren, worden overstemd door geluid en visuele prikkels, en moeten zich in en om dit object heen organiseren. De box lokt, maar sluit de spelers en ook delen van het publiek buiten, wat een fysieke en visuele uitdrukking wordt van de FOMO.