Het achtste leven

voorstelling
Het Achtste Leven (voor Brilka) is de theaterbewerking van de gelijknamige roman van de Georgische schrijfster Nino Haratischwili. Een monumentaal familie-epos dat zes generaties beslaat, van 1900 tot nu. Het verhaal, over acht levens binnen één Georgische familie, begint in een kleine stad in Georgië. In de strengste winter van het begin van de twintigste eeuw wordt Stasia geboren, dochter van een ambitieuze chocoladefabrikant. Generaties later woont Nitsa, achterkleindochter van Stasia, in Berlijn. Met veel ironie en humor vertelt zij meeslepend de dramatische geschiedenis van haar familie — een geschiedenis die onlosmakelijk verweven is met die van de ‘rode’ twintigste eeuw: de opkomst en ondergang van de Sovjet-Unie en het verdwijnen van het IJzeren Gordijn.

vormgeving
Georgië ligt in de Kaukasus, het hoogste gebergte van Europa. Een landschap dat een verleden draagt. De omgeving vormt de identiteit van de mensen die er wonen, maar de natuur toont zich onverstoorbaar voor menselijk leed. In een schitterend landschap kunnen vreselijke gebeurtenissen plaatsvinden. Deze bergen verbinden de geschiedenis van het land met die van de familie. Ze vormen een brug tussen hemel en aarde, een symbool voor hindernissen en opgaven, en herbergen mystieke
verschijningen, zoals in veel mythen en verhalen. Midden in dit eeuwige berglandschap draait het om het patchwork van herinneringen uit het huiselijk leven van de familie. De beeldtaal is geïnspireerd op de Russische avant-garde en het Sovjet-socialisme: de ‘vormgeving van de revolutie’. Constructivisme met zijn abstracties, collages en combinaties van tekst, beeld en materiaal — denk aan vroege filmmontage — biedt volop mogelijkheden om snel van tijd en plaats te wisselen. Zo werken ook de LED-schermen: ze tonen (documentaire)fragmenten, vormen het stage-design van het popconcert van Brilka, de omheining van de Gulag of het ravijn waarin de familie uiteindelijk verdwijnt — terug de bergen in.